فرانسه، ايتاليا، دالماسيا، مجارستان، آسياي صغير، قبرس، مصر، ساحل بربر، مايوركا، مراكش، ساحل آفريقاي غربي، جزاير اقيانوس اطلس، آفريقاي مركزي، مصر، حبشه، درياي سرخ، بينالنهرين، عربستان، خليج فارس، هند، جزاير مالزي، چين، مغولستان، تبت، جزاير خاور دور، بازگشت به قسطنطنيه از راه ايران، ممالك تحت الحمايهٴ يونان، درياي خزر، روسيه، و سرانجام بازگشت به اشبيليه، محلي كه سفر را آغاز كرده بود.
اگر اظهارات او را باور كنيم، او خودش بايستي بهآن كشورها سفر كرده باشد. اين قابل قبول نيست، ولي او دروغگوي حرافي از قماش ماندويل (چهاردهم ـ 2) نيست و گهگاه نشانههايي از خلاقيت از خود ظاهر ميسازد. شايد او سفرهاي زيادي كرده، چندانكه بهخود حق داده اظهارات يا نوشتههاي سياحان ديگر را هم نقل كند. سياحان زيادي اين كار را كردهاند، بهويژه در سدههاي ميانه وخطا يا صوابشان به نسبت تركيب آن دو بستگي دارد، يعي مشاهدات خودشان و منقولات از ديگران. اگر آنان ميان مشاهدات خودشان و گفتههاي ديگران بهصورت مشخصي تمايز قايل شوند، هيچ اتهامي بر آنان وارد نيست؛ ولي بدبختانه اغلب اين تمايز را از ياد ميبرند، همچنانكه ذكر مآخذ را فراموش ميكنند. بايد بهخاطر داشت كه اين چشمپوشي از ذكر مآخذ نزد آنان به اندازهٴ ما امري جدي و خطير نبود و نبايد در مورد آنان با سختگيري قضاوت كرد.
كتاب دانش نخستين بار از طريق منقولاتي شناخته شد كه پيير بُـنتيه و ژان لو وريِـر كشيش ژان دو بِـتانكور در شرحشان راجع به فتوحات او در جزاير قناري مطرح كرده بودند (1402 ـ 1422).
اين جغرافيدان فرانسيسي نخستين كسي بود كه نام اغلب جزاير موسوم به جزاير قناري، مادئيرا و آزور را ذكر ميكند. او اطلاعاتي درباب تلاش سورلئونه ويوالدو براي يافتن پدر و عمش، يعني برادران ويوالدي (سيزدهم ـ 2) ميدهد. ظاهراً آشنايي خوبي با كرانههاي آفريقاي باختري و سيرالئون (حدود
°8 شمالي) داشته است. در مورد داخل آفريقا عملاً هيچ اطلاعي ندارد. ممكن است تمام معلوماتش در مورد آفريقاي باختري از بازرگانان جنوايي و ونيزي كسب شده باشد؟ او نخستين كسي بود كه مقر يوحناي عابد (مقدمه 2، 1249) را بهجاي هند در حبشه دانست. متن اصلي با تصاوير رنگي سلاحها و پرچمها يا ابزارآلات كشورهاي مختلف مزين شده بود. اين نخستين مجموعه در نوع خودش است، اين تصاوير در واقع بخش اصلي كتاب بهشمار ميآيد، زيرا در سه نسخهٴ موجود كنوني وجود دارند، كه هر سه در مادريد و مربوط به ثلث سوم سدهٴ چهاردهم است.
نقشهٴ جهان اِسته (حدود 1450) كه در كتابخانهٴ استه در مُدِنا نگهداري ميشود بيشتر از كتاب دانش اقتباس شده است ونشانهاي است از ادامهٴ تأثير آن. اين كتاب، صرف نظر از مآخذ مستقيم يا غيرمستقيم فرانسيسي و قدرت تخيل نويسنده، رسالهٴ جغرافيايي با ارزشي است كه